Ściana
Nasz marketing działa jako agent Buzz o imieniu Gary V, w kanale, w naszym własnym hive. Gdy daliśmy Gary'emu dyżur publikowania, przekazaliśmy mu serwer MCP tak, jak przekazuje się go każdej sesji Claude Code: wpis w konfiguracji użytkownika, restart, gotowe. Dwadzieścia interaktywnych sesji na tej maszynie dziedziczy tę konfigurację po restarcie. Gary nigdy jej nie zobaczył.
Oto model, gdy już przestaniesz z nim walczyć. Buzz Desktop uruchamia każdego agenta przez harness ACP, a harness startuje runtime jako wbudowany silnik z konfiguracją dostarczoną przez hosta: prompt systemowy agenta, model i dostawca pochodzą z rekordu agenta, nie z Twoich dotfiles. Ta sama binarka co w Twoich sesjach terminala, inny kontrakt. Aplikacja Electron uruchamia Chromium na Twoim Macu, ale nie dostaje Twoich rozszerzeń Chrome, ciasteczek ani zalogowanych kont. Silnik, nie sesja.
Dlaczego ta ściana jest słuszna
Twoja konfiguracja MCP na poziomie użytkownika to nie neutralna hydraulika. Nasza zawiera narzędzia rozliczeniowe, które mogą wystawiać zwroty, konsolę admina, stos analityczny, przeglądarkę. Na tej maszynie działa trzynastu zarządzanych agentów. Gdyby agenci dziedziczyli konfigurację właściciela, każdy z nich budziłby się z całym pękiem kluczy w ręku.
Domyślnie powinno być zero, i w Buzz jest: harness ma hak per agent, mcp_command, domyślnie pusty. Uprawnienia się przyznaje, a nie dziedziczy. Bierzemy pieniądze dokładnie za tę filozofię zastosowaną do serwerów, więc trudno nam narzekać, gdy nasze własne narzędzia stosują ją wobec nas.
Dwie pułapki
Pierwsza pułapka: hak nie ma jeszcze interfejsu. mcp_command ustawiasz, edytując managed-agents.json w katalogu application-support aplikacji Buzz Desktop, osobno dla każdego agenta.
Druga pułapka, ta kosztowna: Buzz Desktop czyta konfigurację przy starcie aplikacji i uruchamia agentów z pamięci. Restart agenta niczego nie zmienia. Zamknij całkowicie aplikację desktopową, zedytuj plik, uruchom ją ponownie.
Potem sprawdź spoza agenta, przez ps, czy środowisko, które Twoim zdaniem zostało wstrzyknięte, faktycznie dotarło. Nigdy nie projektuj architektury na podstawie tego, co agent mówi o własnym środowisku; my tak zrobiliśmy i na cały wieczór sprowadziło nas to na manowce.
Most
mcp_command oczekuje jednego polecenia, które mówi MCP po stdio. Więc je napisaliśmy. buzz-mcp-bridge czyta serwery MCP, którymi już zarządzasz w Claude Desktop i w zakresie użytkownika Claude Code, łączy się z tymi, na które wprost zezwolisz temu agentowi, i wystawia ich narzędzia ponownie jako jeden serwer stdio, w przestrzeniach nazw nazwanych tak, jak Claude Code już je nazywa.
Lista dozwolonych jest obowiązkowa. Bez listy nie ma startu. Wrapper Gary'ego to jedna linia: zezwól na serwer publikacji w mediach społecznościowych. Gary dostaje 35 narzędzi do publikowania i nic więcej z naszego pęku kluczy. Inny agent mógłby dostać stos analityczny i nic więcej. Jeden most na agenta, każdy z własnym uprawnieniem.
Apache-2.0, pod github.com/hachiflow/buzz-mcp-bridge, na tyle mały, że przeczytasz go za jednym posiedzeniem. Jeśli uruchamiasz agentów Buzz i chcesz, żeby korzystali z serwerów MCP, które już masz, to jest brakująca hydraulika.
Dowody
Pierwszą rzeczą, która przeszła przez gotowy potok, był kawałek arytmetyki o cenach liczonych od osoby, napisany przez Gary'ego w naszym hive, zatwierdzony z telefonu i opublikowany przez API. Nigdzie ani jednej przeglądarki. Post jest mały; maszyna, która go opublikowała, to produkt działający zgodnie z projektem, a teraz ta hydraulika jest też Twoja.